مانیل، فیلیپین – ینگ گویائو همیشه یک بازنده‌نما بوده است.

در PBA، او یکی از معدود تیم‌های مستقل، Rain or Shine را مربیگری می‌کند و یک دهه از زمانی که آخرین قهرمانی خود را کسب کرده گذشته است، در حالی که لیگ همچنان تحت سلطه همان باشگاه‌هایی است که به نوبت بر تخت تکیه زده‌اند. 

با این حال، هر چقدر هم که این اتفاق نادر باشد، بازنده‌نماها راه‌هایی برای پیروزی پیدا می‌کنند.

گویائو آنچه را که بزرگترین دستاورد حرفه‌ای خود می‌داند - در ورزش و قانون‌گذاری - به دست آورد، زمانی که دادگاه عالی دادخواست او را پذیرفت و شرکت سرگرمی و بازی فیلیپین (PAGCOR) را ملزم کرد که مبلغ کامل 5% از درآمد ناخالص سالانه خود از سال 1993 تا کنون را مطابق با قانون جمهوری شماره 6847 به کمیسیون ورزش فیلیپین (PSC) واریز کند. 

دادگاه عالی همچنین دستور داد که اداره قرعه کشی خیریه فیلیپین (PCSO) 30% به نمایندگی از صندوق خیریه حاصل از شش قرعه کشی یا قرعه کشی لاتاری در سال، از جمله قرعه کشی‌های لوتو خود از سال 2006 تا کنون را به PSC واریز کند. 

این یک پیروزی بزرگ بود که جایزه رئیس جمهور را از انجمن ورزش‌نویسان فیلیپین برای گویائو به ارمغان آورد، زیرا او اولین غیرورزشکاری بود که این افتخار به او اعطا شد.

"این راه من برای پرداخت آن به جلو است. ورزش زندگی خوبی به من داده است - به من و خانواده‌ام. چیزهای مادی، خرد، دانش و تجربه عالی به من داده است. و برای من، بهترین راه برای پرداخت آن به جلو این بود که تلاش و شهرت خود را برای پیگیری این پرونده به خطر بیندازم"، گویائو در سخنرانی جذاب پذیرش خود گفت. 

گویائو این دادخواست را در سال 2016، تنها چند ماه قبل از پایان دوره نمایندگی خود در ناحیه اول پامپانگا، ارائه کرد.

او فکر می‌کرد که مقابله با PAGCOR، PCSO و دفتر ریاست جمهوری "خودکشی سیاسی" است، اما این مربی آتشین که به خاطر شدت و جسارتش شناخته می‌شود، دندان‌هایش را به هم فشرد و در آنچه که به نظر می‌رسید نبرد داوود در مقابل جالوت باشد، ادامه داد.

کمک کرد که گویائو بازیگران پشتیبانی داشت که شامل رئیس ستاد سابق خود مون ناوارا و وکیل جون گوزمان بود، که از هر دو خواست در شب جوایز در هتل دایموند در روز دوشنبه، 16 فوریه با او روی صحنه باشند. 

پس از نزدیک به یک دهه، دادگاه عالی در سال 2024 به نفع گویائو حکم داد و درخواست‌های تجدیدنظر ارائه شده توسط PAGCOR و PCSO را در سال 2025 رد کرد. 

گویائو گفت که تخمین می‌زند ورزش فیلیپین از مجموع 37 میلیارد پزو در وجوه انباشته بهره‌مند خواهد شد - مبلغ حیرت‌انگیزی که به گفته او، بودجه ماهانه PSC را از میانگین 180 میلیون پزو به نزدیک 500 میلیون پزو افزایش خواهد داد. 

"ما به سمت ماه شلیک کردیم. این یک شانس دور بود، اما گاهی اوقات، شما آن را بزرگ زده می‌زنید. ما در واقع انتظار نداشتیم که بتوانیم این یکی را ببریم. وقتی داشتیم برنامه‌ریزی می‌کردیم، فکر می‌کردیم که می‌توانیم دیگران را متقاعد کنیم که به ما بپیوندند"، گویائو گفت. 

"ینگ گویائو کیست که به دادگاه عالی برود و از دادگاه عالی بخواهد میلیاردها وجوه را از دفتر ریاست جمهوری بگیرد؟ این خودکشی سیاسی بود. اگر رئیس جمهور عصبانی شود، تمام شده‌اید. اما شاید کسی باید خودکشی سیاسی انجام می‌داد تا ورزش فیلیپین بتواند هوای تازه‌ای تنفس کند." 

گویائو به پدر فقید خود برن، فرماندار سابق پامپانگا، و مادرش ترزیتا ادای احترام کرد و والدین خود را به خاطر تربیتش تحسین کرد. 

"بله، ممکن است سخت‌گیر باشم. ممکن است سر بازیکنانم فریاد بزنم. اما در اعماق وجودم، هنوز هم یک فرد مهربان هستم. و این توسط والدینم در من تعبیه شده است - زندگی ساده داشته باشم، برای دیگران اهمیت قائل شوم، به شایستگی و صداقت ارزش بگذارم، و زمانی که می‌دانم حق با من است، مانند یک سگ جنگی باشم"، او گفت. 

"من همیشه معتقد بوده‌ام که با شخصیتی که می‌شوید به والدین خود احترام می‌گذارید. بنابراین می‌خواهم با این جایزه به والدینم احترام بگذارم." 

اکنون که او سهم خود را انجام داده است، گویائو به PSC، تحت رهبری رئیس پاتریک "پاتو" گرگوریو، اعتماد دارد که وجوه را به خوبی استفاده کند، زیرا او امیدوار است قهرمانان ورزشی فیلیپینی بیشتری را در صحنه جهانی ببیند که برتری دارند. 

"این پیروزی، پیروزی ورزشکاران نسل آینده است. این پیروزی رهبران ورزشی ما است. این پیروزی به طور کلی برای هموطنان ما است. امیدوارم افراد بیشتری مانند کارلوس یولو، مانند هیدیلین دیاز، مانند الکس ایلا، مانند EJ اوبینا وجود داشته باشند. و من خوشحال و راضی خواهم بود که ما سهم کوچکی در آن داشته‌ایم"، گویائو گفت. 

"در یک هفته، در یک ماه، در یک سال، ما فراموش خواهیم شد. اما این مهم نیست زیرا ما این کار را برای به یاد ماندن انجام ندادیم. ما این کار را برای خدمت انجام دادیم، چه فراموش شویم یا نه، و می‌دانیم که فراموش خواهیم شد. اما رضایت این است که بدانیم به روش کوچک خودمان، آن را به جلو پرداخت کرده‌ایم."

"بهترین داستان‌ها در دنیا، داستان‌های ورزشی هستند، داستان‌های ورزشکاران هستند، زیرا آنها همیشه واقعی هستند. شما نمی‌توانید داستان‌های ورزشکاران را جعل کنید"، او اضافه کرد. "و من سپاسگزار و خوشحالم که به نوعی، شاید من در داستان‌های نسل بعدی ورزشکاران باشم." – Rappler.com