Twardziel MAGA szaleje przeciwko imigracji — ale zalewa swój stan zagranicznymi pracownikami

Kongresmen Andy Harris przedstawia uderzającą sprzeczność w amerykańskiej polityce.

Na Kapitolu ten republikanin z Maryland jest jednym z najbardziej niezachwanych zwolenników prezydenta Donalda Trumpa w kwestii agresywnego egzekwowania przepisów imigracyjnych. Jednak na wybrzeżu Maryland, jak donosi Politico, jest celebrowany jako obrońca pozyskiwania zagranicznej siły roboczej, która utrzymuje regionalny przemysł owoców morza.

Przewodnicząc zarówno ultrakonserwatywnemu House Freedom Caucus, jak i podkomisji ds. środków na rolnictwo, Harris wykorzystał znaczący wpływ, by lobbować w administracji Trumpa na rzecz rozszerzenia programów tymczasowych pracowników zagranicznych. W tym roku z powodzeniem przekonał Biały Dom do maksymalizacji alokacji wiz H-2B, zabezpieczając około 65 000 stanowisk — w przybliżeniu o 30 000 więcej niż początkowo ogłoszono, zgodnie z raportem.

Rozszerzenie bezpośrednio przynosi korzyści producentom owoców morza w jego okręgu, którzy polegają na meksykańskich pracownikach do ręcznego oddzielania mięsa niebieskiego kraba.

„Jestem tu wystarczająco długo, aby wiedzieć, jak załatwiać sprawy, i to załatwiliśmy" — powiedział Harris właścicielowi firmy krabowej Jackowi Brooksowi podczas niedawnej wizyty w zakładzie, donosi Politico.

Harris planuje teraz zagwarantować, że długoletni pracodawcy H-2B otrzymają stanowiska niezależnie od wyników corocznej loterii, poprzez proponowane sformułowanie „certyfikowanego pracodawcy" w nadchodzącym ustawodawstwie finansującym DHS.

Harris przedstawia tę pozorną sprzeczność jako spójną politykę, a nie hipokryzję, zgodnie z Politico.

Jako syn imigrantów z Europy Środkowej rozróżnia nielegalną imigrację — której zdecydowanie się sprzeciwia — od regulowanych programów tymczasowych pracowników zagranicznych.

„To nie jest kwestia imigracyjna — to kwestia tymczasowych pracowników zagranicznych" — powiedział. „Gdy opanujemy niekontrolowane przekraczanie granic, porozmawiajmy o tym, jak możemy sprowadzić zagraniczną siłę roboczą, by wzmocnić gospodarkę tam, gdzie trzeba ją wzmocnić".

To stanowisko odzwierciedla szersze napięcie wśród republikanów w sprawie agendy Trumpa „Ameryka przede wszystkim". Czy powinna ona oznaczać ścisłe ograniczenie wszelkiego przyjazdu cudzoziemców, czy strategiczne wykorzystanie regulowanej siły roboczej do wspierania wzrostu gospodarczego? Administracja Trumpa zazwyczaj opierała się wydawaniu maksymalnej liczby wiz H-2B w ramach swojej polityki „Kupuj amerykańskie, zatrudniaj Amerykanów". Udane starania lobbingowe Harrisa w tym roku, po unieważnieniu dokumentów pracy dla 1,3 miliona nielegalnych imigrantów, sugerują pewną elastyczność w administracji.

Program H-2B jest skierowany do nierolniczych stanowisk sezonowych, w tym prac ogrodniczych, budowlanych i przetwórstwa krabów — w odróżnieniu od wiz dla pracowników rolnych. Harris dodatkowo opowiada się za mandatem „kupuj amerykańskie" dla pomocy żywnościowej SNAP, argumentując, że zapewnienie zakupów żywności produkowanej w kraju wymaga krajowych pracowników.

Daniel Costa, dyrektor w Economic Policy Institute, identyfikuje Harrisa jako „przywódcę" napędzającego ekspansję tymczasowych pracowników zagranicznych. Choć nie jest to paradoksalne, Costa zauważa, że stanowisko to koliduje z wizją MAGA Stephena Millera — przypominając wcześniejsze republikańskie podziały, gdy Elon Musk naciskał na Trumpa, by rozszerzyć programy wiz dla wysoko wykwalifikowanych pracowników.

Działania Harrisa odpowiadają na pilne potrzeby na wybrzeżu Maryland, napisało Politico. Przetwórnie owoców morza od dziesięcioleci borykają się z brakami kadrowymi. Począwszy od połowy lat 90., lokalni zbieracze krabów przeszli do produkcji, zmuszając regionalne firmy do zagranicznej siły roboczej. Ponad 50 producentów krabów działało kiedyś lokalnie; dziś pozostało mniej niż tuzin. Ci, którzy unikali zagranicznych pracowników lub doświadczyli pecha w loterii wizowej, zamknęli działalność.

Właściciel Lindy's Seafood, Aubrey Vincent, szczerze opisał niepewność. „To przerażające doświadczenie, gdy każdy rok to swego rodzaju rzut kostką" — powiedział.