[سرمقاله] رقیب در آن سوی

زمانی معما بود که چرا کشتی‌های چینی همیشه در کمین هستند زمانی که گارد ساحلی و نیروی دریایی فیلیپین در دریای غربی فیلیپین ماموریت‌های چرخشی و تدارکاتی یا RORE انجام می‌دهند.

فرض ما در آن زمان این بود که چینی‌ها از نظارت ماهواره‌ای پیشرفته استفاده می‌کنند.

اکنون کلید چابکی چینی‌ها در دریای ما را می‌دانیم. طبق گزارش انحصاری Rappler، سه تحلیلگر و محقق سطح پایین از وزارت دفاع ملی، نیروی دریایی فیلیپین و گارد ساحلی اسناد محرمانه را به مدیرانی که معلوم شد چینی بودند، منتقل کرده‌اند. (بخوانید. قسمت 1: عملیات چینی از فیلیپینی‌ها برای دسترسی به اطلاعات امنیتی عالی استفاده می‌کند، قسمت 2: تهدیدات داخلی: جاسوسان فیلیپینی در انکار، قسمت 3: بهای دزدیدن اسرار امنیتی عالی فیلیپین)

مدیران چینی وانمود می‌کردند که در یک شرکت نوآفرین تحقیقاتی یا مشاورتی کار می‌کنند و تحلیلگران استخدام می‌کنند. اما هدف آن‌ها اسناد داخلی روابط آمریکا-فیلیپین و فعالیت‌ها در دریای غربی فیلیپین بود، به‌ویژه RORE در دریای غربی فیلیپین.

این دیگر یک خطر نظری نیست؛ مقامات یک عملیات پیچیده را کشف کرده‌اند. مشکل این است که ما با یک تهدید قرن بیست و یکم با ابزارهای قرن بیستم مبارزه می‌کنیم.

ما قوانین ضد جاسوسی مدرن نداریم — برخی از دوران کامن‌ولث هستند. و اگر داستان تحلیلگران دستگیر شده در Rappler را معیار قرار دهیم، به نظر می‌رسد حفاظت‌های موجود در این نهادهای دفاعی بسیار ناکافی است. به عنوان مثال، چگونه شخصی که کارمند نیست به اسناد دسترسی پیدا کرد و توانست ایمیل‌های رسمی را باز کند؟

در دورانی که ابزارهای دیجیتال رایج است و انتقال داده آسان است، سطح متفاوتی از نظارت برای جلوگیری از نشت اسرار دولتی مورد نیاز است. 

سوال ما از مقامات دفاعی این است: اسرار ما چقدر ایمن هستند؟ اگر افرادی در سطح پایین فریفته مبالغ جزئی شدند، آیا ممکن نیست افراد سطح بالا نیز طعمه پیشنهادهای مالی کلان عوامل مخرب شوند؟ 

و حفاظت‌های امنیت حساب در برابر هک و حملات سایبری چطور است؟

روشن است که نیاز فوری به نوسازی فوری سیستم‌های امنیتی و SOPهای دولت فیلیپین، علاوه بر قوانین، وجود دارد. یک خطر واضح و حاضر وجود دارد.

روشن است که دشمن ماهری است که از اسکن رسانه‌های اجتماعی و دستکاری روانشناختی برای شناسایی و بهره‌برداری از پرسنل دفاعی آسیب‌پذیر استفاده می‌کند.

فیلیپین باید به سرعت از قوانین و سیستم‌های قدیمی به یک چارچوب پیشگیرانه ضد جاسوسی انتقال یابد. و منظور ما خرج بی‌رویه بودجه‌های محرمانه نیست.

شورای امنیت ملی می‌گوید مشکل حل شده، عملیات شبکه جاسوسی «رسیدگی و خاتمه یافته» است.

با عرض پوزش، آقایان، حرف شما را قبول نمی‌کنیم. در حالی که می‌دانیم نمی‌توان جزئیات را مطرح کرد، اگر ارتقا نهادی در تجهیزات، آموزش، پروتکل‌ها، نظارت و مراقبت وجود داشته باشد، خیال ما راحت می‌شود. 

این یک تهدید نسلی و وجودی برای فیلیپین است که در عرصه جاسوسی با کمبود امکانات و نیرو مواجه است. بیایید به میدان بیاییم، آقایان. – Rappler.com