منشیان دیوان عالی با قراردادهای عدم افشا مواجه شدند در میان وحشت از نشت اطلاعات: گزارش

"نمی‌دانم آیا هنوز در این bbm هستی اما از دوک شنیدم که یک پسر داشته‌ای،" فرگوسن ظاهراً نوشت. "حتی اگر هیچ‌وقت در تماس نبودی، من هنوز اینجا با عشق، دوستی و تبریک برای پسرت هستم. سارا xx."

اپستین به عنوان کسی شناخته نمی‌شد که فرزندی داشته باشد، اگرچه گزارش‌ها نشان می‌دهند که او "امیدوار بود نژاد بشر را با DNA خود با باردار کردن زنان بذرگذاری کند،" نیویورک تایمز در سال 2019 گزارش داد. اگر ادعای فرگوسن دقیق باشد، پسر اپستین امروز حدود 15 سال سن خواهد داشت.

کمتر از 10 دقیقه پس از اولین ایمیل خود، فرگوسن ظاهراً ایمیل دیگری فرستاد تا اپستین را به خاطر "ناپدید شدن" از زندگی‌اش سرزنش کند.

"حتی نمی‌دانستم که تو بچه‌دار می‌شوی،" فرگوسن ظاهراً نوشت. "برای من بسیار واضح بود که تو فقط برای رسیدن به اندرو با من دوست بودی. و این واقعاً عمیقاً مرا آزار داد. بیشتر از آنچه خواهی دانست."

"فکر می‌کنم آنها باید یک برنامه توسعه دهند،" ناپولیتانو گفت. "آنها باید شروع کنند به بازگرداندن تمام مأمورانی که در ابتدا به مینه‌سوتا اختصاص داده نشده‌اند به ایستگاه‌های خانگی شان. بخشی از مشکل اینجا اندازه عملیات بود. شما هزاران مأمور ICE و 800 یا 900 نفر دیگر از گشت مرزی داشتید، و در شهری که می‌توانید در 15 یا 20 دقیقه از آن عبور کنید و تنها 600 افسر در نیروی پلیس خودش دارد! می‌دانید، این شدتی است که ما در هیچ یک از عملیات‌های دیگری که تاکنون امسال انجام داده‌اند، ندیده‌ایم."

او گفت دولت ترامپ همچنان همان اشتباهات را در هر یک از موج‌های مهاجرتی خود تکرار می‌کند.

"خب، نه تنها حجم محض، بلکه فقدان برنامه‌ریزی و هماهنگی ظاهری، و همراه با آن الگویی بود که آنها قبلاً در لس‌آنجلس و شیکاگو تعیین کرده بودند، از نظر نحوه عملکردشان، و فقدان راهنمایی واقعی از رهبریشان،" ناپولیتانو گفت.

"در واقع، راهنمایی و زبان مورد استفاده توسط [گرگ] بووینو و وزیر نوئم و کاخ سفید و [کاش] پاتل در FBI، واقعاً به تشدید وضعیت کمک کرد، نه حل مشکل. منظورم این است که مشکلی که آنها برای حل آن آنجا بودند این بود که می‌خواستند افراد بدون مدرک ساکن در منطقه دوقلوهای مینیاپولیس را جمع کنند."

"اما نحوه انجام آن آنقدر برخلاف بهترین شیوه‌ها در هر عملیات اجرای قانون بود که این آشفتگی را ایجاد کردند،" او افزود.

نوئم هرگز برای راهنمایی با او تماس نگرفت، ناپولیتانو گفت، اما او مشاوره‌های ناخواسته‌ای به او و کاخ سفید ارائه داد.

"خب، اولین کاری که باید انجام دهند این است که به تمام مقامات منصوب شده در دولت دستور دهند که پودر خود را خشک نگه دارند،" ناپولیتانو گفت. "این عجله برای بیانیه در رسانه‌های اجتماعی، خطاب کردن مردم به عنوان تروریست‌های داخلی وقتی که می‌توانیم ویدیوها را خودمان ببینیم. آنها باید آن بیانیه‌ها را بدون دیدن هیچ ویدیویی داده باشند. یا اینکه فکر نمی‌کنند می‌توانیم به آنچه با چشمان خودمان می‌بینیم باور کنیم. اما کاملاً اعتبارشان را تضعیف کرده است."

آن بیانیه‌ها و حملات رسانه‌های اجتماعی فقط مشکل را بدتر می‌کنند، او گفت.

"زبان آنها تقریباً به مأموران در میدان اجازه می‌دهد که به همان روشی که عمل می‌کرده‌اند ادامه دهند،" ناپولیتانو گفت، "و فکر نمی‌کنم، همانطور که قبلاً گفتم، این به آنها هیچ خیری نرسانده است. فکر نمی‌کنم به دولت فدرال هیچ خیری نرسانده است. فکر نمی‌کنم به رئیس جمهور هیچ خیری نرسانده است."

ناپولیتانو از اقدام رئیس جمهور برای قرار دادن تام هومن، مسئول مرزی‌اش، در رأس مینیاپولیس به جای فرمانده گشت مرزی بووینو یا نوئم، که او او را نالایق خواند، تمجید کرد.

"اوه، بله - بله، او به وضوح از عمق خود خارج است،" ناپولیتانو گفت.

"تاریخ نشان می‌دهد بدترین تکانه‌های ترامپ ممکن است علیه او نتیجه معکوس بدهد،" مقاله اعلام کرد.

در مصاحبه اخیر با تایمز، ترامپ محدودیت‌های قدرت خود را به عنوان "اخلاق خودم. ذهن خودم. این تنها چیزی است که می‌تواند مرا متوقف کند" فهرست کرد.

اما بن‌گیات هشدار داد که این طرز فکر دقیقاً همان چیزی است که رهبران استبدادی قبل از او را به پایان رسانده است - و ممکن است برای ترامپ دیگر خیلی دیر باشد.
این الگو بازتاب آن چیزی است که محققان "نتیجه معکوس استبدادی" می‌نامند. رهبران استبدادی فرقه‌های شخصیتی می‌سازند که خطاناپذیری را اعلام می‌کنند در حالی که خود را با وفاداران احاطه می‌کنند که اطلاعات مخالف را سرکوب می‌کنند، او نوشت. این رهبران که از بازخورد عینی و مشاوره متخصص جدا شده‌اند، سیاست‌های بررسی نشده‌ای را اجرا می‌کنند که شکست می‌خورند.

"همانطور که استبدادگران خود را با وفاداران احاطه می‌کنند که آنها را می‌ستایند و عاملین حزبی که دروغ‌هایشان را تکرار می‌کنند، رهبران می‌توانند شروع به باور به تبلیغات خود کنند. همانطور که خود را از مشاوره متخصص و بازخورد عینی قطع می‌کنند، شروع به اعلام سیاست‌های بررسی نشده‌ای می‌کنند که شکست می‌خورند،" او نوشت.

"به جای اصلاح مسیر، چنین رهبرانی اغلب دو برابر می‌کنند و درگیر رفتار حتی پرخطرتری می‌شوند - شروع جنگ‌ها یا تشدید مشارکت در درگیری‌های نظامی که در نهایت عوارض انسانی و مالی فساد و بی‌کفایتی آنها را نشان می‌دهد. نتیجه: جمعیتی سرخورده که ایمان به رهبر و نخبگان را از دست می‌دهد که شروع به بازنگری حمایت خود می‌کنند

سابقه تاریخی این پویایی را نشان می‌دهد. موسولینی اعلام کرد: "من از غرایز خود پیروی می‌کنم، و هرگز اشتباه نمی‌کنم" قبل از حمله به اتیوپی در سال 1935. ژنرال‌های او مشاهده کردند که "رمز عبور در میان فاشیست‌های رده بالا شد، 'به موسولینی آنچه می‌خواهد بشنود بگویید.'" او به تشدید تعهدات نظامی با وجود زیان‌های روزافزون ادامه داد، که در نهایت منجر به ورشکستگی ایتالیا و اعدام خودش در سال 1945 شد.

ولادیمیر پوتین روسیه به طور مشابه بیش از حد دست درازی کرد. وقتی او در بهمن 1400 به اوکراین حمله کرد، قدرت و نفوذ منطقه‌ای قابل توجهی داشت. با این حال، درگیری نقاط ضعف نهادی روسیه را آشکار کرد، و مجبور به استخدام جنگجویان خارجی شد و تقریباً یک چهارم دارایی‌های نقدی روسیه را در سال 2024 مصرف کرد. مایکل مک‌فال، سفیر سابق ایالات متحده مشاهده کرد: "استبداد او در داخل و امپریالیسم در خارج آنها را دهه‌ها عقب انداخته است."

ترامپ الگوهای قابل مقایسه‌ای از خود نشان می‌دهد، بن‌گیات نوشت. او اولویت خود را به تصرف گرینلند، بازسازی کاخ سفید، عملیات نظامی کارائیب و اجرای مهاجرت بر پرداختن به مقرون به صرفه بودن و اشتغال - مسائلی که نتایج انتخاباتی را تعیین می‌کنند - داده است. استراتژیست‌های جمهوری‌خواه از کاهش محبوبیت او ناامید هستند.

اما، به طور حیاتی، ترامپ در یک دموکراسی فعال کار می‌کند، برخلاف موسولینی یا پوتین. او قبل از کاهش محبوبیت نتوانست قدرت را تحکیم کند و با چشم‌اندازهای بهبود بعید روبرو است، بن‌گیات نوشت. آمریکایی‌ها تلاش‌های گرینلند او و رویکرد سیاست اوکراین را رد می‌کنند. عملیات تهاجمی اجرای مهاجرت و گمرک به عنوان نامحبوب ثبت می‌شود.

"بنابراین تعجبی ندارد که نشانه‌های نتیجه معکوس بالقوه در حال رشد هستند،" بن‌گیات نوشت.

"برخلاف موسولینی و آقای پوتین، آقای ترامپ هنوز در یک دموکراسی عمل می‌کند. او قبل از اینکه نامحبوب شود نتوانست قدرت را تحکیم کند، و به نظر می‌رسد بعید است که رتبه‌های تأیید بالاتر خود را بازیابی کند. اکثریت آمریکایی‌ها از تلاش‌های او برای به دست آوردن کنترل گرینلند و نحوه برخورد او با جنگ اوکراین حمایت نمی‌کنند. وحشیگری و رفتار اراذل مأموران نقاب‌دار اجرای مهاجرت و گمرک نیز نامحبوب هستند.

"رفتار آقای ترامپ در طول سخنرانی اخیر به ملت نشان می‌دهد که او از سرد شدن احساسات عمومی آگاه است. او گاهی فریاد می‌زد، گویی احساس می‌کرد مردم کمتری گوش می‌دهند. او خطوط قدیمی را درباره اصلاح آشفتگی‌های دیگران و خطوط جدیدتر را درباره صلح‌ساز بودن تکرار کرد، اما جادویی که بسیاری را به او کشاند ممکن است در حال از بین رفتن باشد. "اعتماد در حال محو شدن است. دیگر نمی‌تواند از طریق واقعیت دروغ بگوید،" اوون شرویر، مجری سابق Infowars که آقای ترامپ او را به خاطر فعالیت‌هایش در 6 ژانویه عفو کرد، در X نظر داد. "پایگاه او برگشته است. او می‌داند. ایگو آسیب دیده. شکوه از دست رفته."

"به خوبی مستند شده است که مردان قدرتمند در خطرناک‌ترین حالت خود هستند وقتی احساس تهدید می‌کنند. به همین دلیل، همانطور که نارضایتی عمومی از اقدامات دولت ترامپ عمیق‌تر می‌شود، آمریکایی‌ها باید خود را برای سرکوب نظامی‌شده داخلی شدیدتر و تجاوز امپریالیستی بیشتر در خارج آماده کنند.

"قوانین نتیجه معکوس استبدادی واضح است. حتی اگر یک مرد قدرتمند در حال مبارزه موفق به ماندن در قدرت شود، هنگامی که تصویر با دقت ساخته شده او لکه‌دار شود، محاسبه جمعی می‌تواند با هزینه‌های فساد و دروغ‌گویی او آغاز شود. هنگامی که یک رهبر اعلام می‌کند، "من تنها کسی هستم که اهمیت دارد" و به تنهایی در بالای قله قدرت می‌نشیند، برای او سخت است که از سرزنش فرار کند، مهم نیست چند مقام و دوست سابق را پاکسازی کند. او آسیب‌پذیرتر است که برکنار شود یا، حداقل، قضاوت شود - توسط قانون‌گذاران، توسط دادگاه‌ها، در رأی‌گیری‌ها و، شاید پایدارترین، توسط تاریخ."