توالت‌های جدیدترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده همچنان مسدود می‌شوند

جدیدترین ابرناو هواپیمابر هسته‌ای نیروی دریایی ایالات متحده، USS Gerald R. Ford (CVN-78)، بارها به عنوان پیشرفته‌ترین و توانمندترین کشتی جنگی در جهان توصیف شده است. با این حال، CVN-78 در طول ساخت با تاخیرهای متعدد و افزایش هزینه‌ها مواجه شد و یک مشکل همچنان حل نشده باقی مانده است.

سیستم خلاء، جمع‌آوری، نگهداری و انتقال بیش از پنج سال پس از شناسایی اولیه مشکل، همچنان مسدود می‌شود.

NPR این هفته گزارش داد که این سرویس با خرابی‌های مکرر VCHT که مشابه سیستم‌های مورد استفاده در کشتی‌های کروز است، دست و پنجه نرم می‌کند.

"از آب کمتری استفاده می‌کند، اما سیستم مورد استفاده توسط USS Ford پیچیده‌تر است. خرابی‌ها از زمانی که این ناو 13 میلیارد دلاری برای اولین بار در سال 2023 مستقر شد، گزارش شده است،" NPR توضیح داد.

مشکلی که نیروی دریایی باید پیش‌بینی می‌کرد

آنچه مسئله CVN-78 را قابل توجه می‌کند این است که نیروی دریایی ایالات متحده قبلاً با مشکلات VCHT در USS George H.W. Bush (CVN-77)، آخرین ابرناو هواپیمابر هسته‌ای کلاس Nimitz، مواجه شده بود. این اولین کشتی جنگی نیروی دریایی ایالات متحده بود که به سیستم فاضلاب مبتنی بر خلاء مجهز شد.

در سال 2011، تمام 423 توالت در CVN-77 به طور همزمان در دو مورد از کار افتادند.

طبق گزارش The Washington Post در آن زمان، ملوانان مجبور شدند به ادرار کردن در دوش یا در سینک‌های صنعتی در ایستگاه‌های کاری خود متوسل شوند. برخی از ملوانان مرد نیز به استفاده از بطری‌ها و تخلیه محتویات آن در کنار کشتی متوسل شدند، در حالی که ملوانان زن آنقدر طولانی نگه می‌داشتند که برخی دچار مشکلات سلامتی شدند.

مقامات نیروی دریایی این مشکل را به دلیل شستن "مواد نامناسب" توسط ملوانان، از جمله پیراهن، لباس زیر، جوراب، محصولات بهداشتی زنانه، ظروف غذاخوری و حتی سر گردگیر، مقصر دانستند.

در حداقل دو مورد در طول سفر اولیه CVN-77، تمام توالت‌ها - اصطلاح دریایی برای توالت‌ها که به دوران کشتی‌های بادبانی بازمی‌گردد که محل برای رفع حاجت خدمه در جلوی کشتی در دو طرف دماغه بود - از کار افتادند.

حدود 10000 ساعت تنها در سال 2011 صرف تلاش برای حل مشکلات شد.

گزارش دفتر پاسخگویی دولت در مارس 2020، کشتی‌سازی نیروی دریایی: افزایش تمرکز بر پایداری در اوایل فرآیند خرید می‌تواند میلیاردها را ذخیره کند، 150 مشکل نگهداری سیستماتیک با CVN-78، از جمله توالت‌ها را شناسایی کرد که متوجه شد برای کشتی‌های جنگی عظیم کوچک هستند.

"نیروی دریایی از یک سیستم توالت و فاضلاب کاملاً جدید در CVN 77 و 78 استفاده کرد، مشابه آنچه در هواپیماهای تجاری وجود دارد، اما در مقیاس افزایش یافته برای خدمه بیش از 4000 نفر. برای رسیدگی به مسدود شدن غیرمنتظره و مکرر سیستم، نیروی دریایی تعیین کرده است که نیاز به شستشوی اسیدی سیستم فاضلاب CVN 77 و 78 به طور منظم دارد که یک اقدام نگهداری برنامه‌ریزی نشده برای کل عمر سرویس کشتی است."

اگرچه شستشوی اسیدی سیستم را تمیز می‌کند، اما هر بار که انجام می‌شود بیش از 400000 دلار هزینه دارد و نیروی دریایی ایالات متحده هنوز باید تعیین کند که چند وقت یکبار این فرآیند انجام می‌شود.

لوله‌های مسدود

VCHT از مکش شبیه خلاء برای کشیدن زباله از طریق نزدیک به 250 مایل لوله به مخازن تصفیه استفاده می‌کند، جایی که می‌تواند تمیز شود و به دریا بازگردد. این سیستم در دو بخش اصلی عمل می‌کند و اگر یکی از آنها به دلیل گرفتگی فشار خلاء را از دست بدهد، تمام توالت‌های کشتی غیرقابل استفاده می‌شوند. در یک خرابی در سراسر کشتی در CVN-77، گزارش شده است که 35 ساعت بدون استراحت برای رفع آن طول کشید. این مشکل با فقدان یک برنامه "پشتیبان"، مانند توالت‌های قابل حمل یا به اصطلاح "کیسه‌های wag"، که کیسه‌های پلاستیکی طراحی شده برای نگه داشتن زباله‌های انسانی هستند، تشدید شد.

پیچیدگی مسائل در USS Gerald R. Ford این است که اولین ناو هواپیمابر با سرویس‌های بهداشتی خنثی جنسیتی بدون ادرارگاه است. نیروی دریایی ایالات متحده تصمیم گرفت انعطاف‌پذیری در ترتیبات محل خواب خدمه را افزایش دهد، اما از آن زمان، منتقدان به چندین مسئله اشاره کرده‌اند، از جمله اینکه کمتر از 18 درصد ملوانان در نیروی دریایی ایالات متحده زن هستند و هر توالت فضای بیشتری نسبت به یک ادرارگاه نصب شده روی دیوار اشغال می‌کند.

CVN-78 بیش از 7 ماه از زمان خروج از ایستگاه دریایی نورفولک مستقر شده است و مشخص نیست آخرین شستشوی اسیدی چه زمانی انجام شده است.

چنین فرآیندی چیزی نیست که جز در کارگاه‌های کشتی‌سازی و تسهیلات نگهداری دریایی قابل انجام باشد. به دلیل پیچیدگی و نگرانی‌های زیست‌محیطی نمی‌توان آن را در دریا انجام داد.

مشکلات VCHT در طول استقرار فعلی افزایش یافته است.

"هر روزی که کل خدمه در کشتی حضور دارند، یک تماس مشکل برای پرسنل نیروی کشتی برای تعمیر یا باز کردن بخشی از سیستم VCHT انجام شده است، از ژوئن 2023، یک سند بدون تاریخ که توسط نیروی دریایی ایالات متحده از طریق درخواست قانون آزادی اطلاعات به NPR ارائه شد.

نیروی دریایی ایالات متحده به رسیدگی به این مسئله ادامه می‌دهد و یک راه‌حل می‌تواند افزایش تیم‌های نگهداری باشد، به این معنی که ملوانان بیشتری در CVN-78 خواهند بود، حتی با اینکه برای کاهش اندازه خدمه با اتوماسیون طراحی شده بود.

توالت‌های USS Gerald R. Ford تنها یکی از چندین سیستم جدید هستند که کاملاً آنطور که انتظار می‌رفت عمل نکرده‌اند. چندین ماه طول کشید تا مشکلات آسانسورهای مهمات برطرف شود، در حالی که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ از منجنیق‌های الکترومغناطیسی پیشرفته که برای افزایش نرخ پرواز طراحی شده بودند، انتقاد کرده است.

ترامپ خواستار بازگشت نیروی دریایی ایالات متحده به منجنیق‌های بخار با تجربه زیاد، اما کم‌کاراتر شده است. با این حال، او هیچ چیزی در مورد توالت‌ها نگفته است.

با این حال، سایر کارشناسان پیشنهاد کرده‌اند که ممکن است استفاده از VCHT در کشتی‌های جنگی اشتباه بوده باشد. آنچه برای یک کشتی کروز طراحی شده بود که به طور منظم به بندر بازمی‌گردد، ممکن است در یک ابرناو هواپیمابر هسته‌ای با برد و دوام نامحدود که هفته‌ها یا بیشتر در دریا می‌گذراند، به همان اندازه مؤثر نباشد.

"شاید این نمونه‌ای باشد که آنها باید سیستم قدیمی را نگه می‌داشتند به جای اینکه به دنبال فناوری جدید بروند،" برایان کلارک از موسسه هادسون به NPR گفت.

در حال حاضر، نیروی دریایی ایالات متحده به طور منظم پول را با VCHT و گاهی اوقات کمی بیش از آن، هدر می‌دهد.