در هشت سال گذشته، نگرش کره جنوبی نسبت به داراییهای کریپتو در وضعیت تقسیم ظریفی قرار داشته است.
از یک سو، این کشور دارای یکی از فعالترین و پرشورترین بازارهای معاملات کریپتو در جهان است. با تراکم بالای سرمایهگذاران خرد و فرکانس سریع معاملات، روایتهای جدید تقریباً همیشه ابتدا در بازار کره جنوبی تقویت میشوند. از سوی دیگر، در سطح نهادی، شرکتهای ذیربط و موسسات سرمایه گذاری مدتهاست که به صراحت مستثنی شدهاند—آنها از نگهداری، تخصیص یا حتی درج این داراییها در ترازنامههای خود منع شدهاند.
بنابراین، یک تضاد ساختاری دیرینه اما به ندرت مورد توجه قرار گرفته به تدریج شکل گرفت: بازار از قبل بالغ بود، اما سیستم غایب بود.
در 12 ژانویه، این تضاد سرانجام توسط مقامات حل شد. کمیسیون خدمات مالی کره جنوبی (FSC) به طور رسمی تأیید کرد که شرکتهای ذیربط و سرمایهگذاران حرفهای میتوانند سالانه تا 5٪ از سرمایه سهام خود را به 20 دارایی کریپتو برتر بر اساس ارزش بازار اختصاص دهند.
این نشاندهنده پایان رسمی ممنوعیت اساسی مشارکت نهادی در بازار کریپتو است که از سال 2017 اجرا شده بود.
اگر فقط به نسبتها نگاه کنید، این سیاست رادیکال نیست؛ تغییر مهم واقعی در "چه کسانی مجاز به ورود هستند" است.
در چند سال گذشته، رگولاتورهای کره جنوبی بارها فقط بر دو کلمه کلیدی تأکید کردهاند: حمایت از سرمایهگذار و ریسک سیستمیک. اما این بار، رگولاتورها مقرراتزدایی کامل را انتخاب نکردهاند، بلکه مرزهای بسیار واضحی ارائه کردهاند:
این تشویق تمایل به ریسک نیست، بلکه انجام کاری واقعیتر است: زمانی که داراییهای کریپتو به یک طبقه دارایی مهم در سطح اجتماعی تبدیل شدهاند، ادامه مستثنی کردن همه نهادها به خودی خود ریسکهای جدیدی ایجاد میکند.
"تسهیل" سیستم یک حرکت به سمت رادیکالیسم نیست، بلکه یک اصلاح منطقی دیرهنگام است.
این تغییر به طور ناگهانی اتفاق نیفتاد و از تغییر ایدئولوژی ناشی نشد؛ بلکه با فشارهای مکرر از واقعیت به جلو رانده شد.
تا سال 2025، سرمایهگذاران کره جنوبی بیش از 160 تریلیون وون (تقریباً 110 میلیارد دلار آمریکا) به پلتفرمهای معاملات ارز دیجیتال خارج از کشور منتقل کرده بودند.
علیرغم تأخیرهای نظارتی، داراییهای کریپتو به یکی از مهمترین داراییهای سرمایهگذاری در کره جنوبی تبدیل شدهاند، با نزدیک به 10 میلیون سرمایهگذار، اما فعالیتهای معاملاتی به طور فزایندهای خارج از حوزه نظارتی انجام میشود.
پیامدهای این امر پیچیده نیست، اما بسیار واقعی است:
تحت چنین ساختاری، ادامه حفظ "ممنوعیت نهادی" دیگر محتاطانه نیست، بلکه حفرههای سیستمی را تقویت میکند. اکنون، با بازگشایی کانالهای انطباق داخلی، این وجوهی که مجبور به خروجی شدند برای اولین بار امکان بازگشت را میبینند.
مهمتر از آن، این یک تعدیل سیاست منزوی نیست.
اخیراً، وزارت دارایی کره جنوبی به وضوح قصد خود را برای ترویج راهاندازی ETFهای اسپات داراییهای دیجیتال اعلام کرده است. از بحثها درباره استیبل کوینها تا اجازه دادن به مالکیت نهادی، و سپس به ایجاد ابزارهای سرمایهگذاری استاندارد، یک تغییر واضح در منطق نظارتی در حال وقوع است.
وقتی به شرکتهای ذیربط اجازه داده میشود که به طور مستقیم داراییهای کریپتو را تخصیص دهند، و در عین حال، محصولات مالی منطبق، نظارتشده و قابل نقدشوندگی در بازار آماده میشوند، سیگنال بسیار واضح است: آنچه رگولاتورها واقعاً به آن اهمیت میدهند دیگر "اینکه آیا به نهادها اجازه ورود به بازار داده شود یا نه" نیست، بلکه "چگونه نهادها را در سیستم نگه داریم" است.
این بدان معناست که کره جنوبی در حال ساخت یک مسیر مشارکت نهادی کامل است: از مالکیت مستقیم تا محصولات استاندارد، و سپس به یک سیستم معاملاتی و تسویه منطبق، به جای رسیدگی مورد به مورد پراکنده و منفعلانه.
آنچه واقعاً تغییر کرده نگرش کره جنوبی نسبت به داراییهای کریپتو نیست، بلکه این است که رگولاتورها سرانجام تصدیق کردهاند که این بازار دیگر نمیتواند از سیستم مستثنی شود.
همانطور که شرکتهای ذیربط، موسسات سرمایه گذاری حرفهای و کانالهای سرمایهگذاری منطبق به طور همزمان شروع به هماهنگی میکنند، نقش داراییهای کریپتو در کره جنوبی نیز در حال تغییر است— دیگر فقط یک بازار خاکستری که به صورت منفعلانه تحمل میشود نیست، بلکه یک شکل دارایی است که به طور رسمی در سیستم مالی گنجانده شده و میتواند مدیریت، نظارت و باید جدی گرفته شود.
این قدم زود انجام نشد، اما حداقل سرانجام شروع شده است.
*محتوای این مقاله فقط برای اهداف اطلاعرسانی است و مشاوره سرمایهگذاری نیست. سرمایهگذاری شامل ریسک است؛ لطفاً با احتیاط سرمایهگذاری کنید.


